Beynim artık kafatasımın içinde değil. Elektrik verilmiş gibi dansediyorum. Ritim, takip edilemez bir yükseliş eğilimiyle daha da hızlanıyor. Çamaşır iplerine ayaklarından baş aşağı asılmış canlı horozlar, kafaları vahşice kopartılarak kurban ediliyor ve kanları yüzlerimize sürülüyor.
Bir süre sonra, tamamen çamurla kaplanmış halde dansederek çamaşır ipine yaklaşıyorum. İçimde nedenini tanımlayamadığım, gerilmiş bir öfke yayı oluşmuş sanki... Asılı horozlardan birinin kafasını ellerimle tutup dişlerimle koparıyorum. Kan her yerime sıçrıyor,yüzüme ve saçlarıma bulaşıyor, tadı ağzımı dolduruyor.

Ercan Akbay - Kuraldışı Öyküler'den