Akşamüzeri başlayan aşk seanslarımız, hava iyice kararana değin saatlerce sürdü. Yemeden, içmeden... Açlığımı ve susuzluğumu, onun bugüne kadar hiçbir dişide bulamadığım doyuruculuktaki kadınlığıyla gideriyordum sanki... Onu ölesiye sevdiğimi anladım. Arzularım, en bitirip tükendirici zirvelerimizin nihayetinde bile azalmıyor, tam tersine, onu gittikçe daha çok istiyordum.
Duşumuz yoktu; yıkanmak için bedenlerimizi kayıktan aşağıya, serin sulara sallandırıyor, sonra dudaklarımızı yakan sularla birlikte emiyorduk tenlerimizi...
Onun sonsuza kadar yanımda kalmasını istiyordum; yaşamış olduğumuz tatsızlıkları tamamen unutmuştum. Sanki başka bir boyuta geçmiştim. Sonunda, gecenin bir vakti geldiğinde, birlikte sırtüstü uzanmış, suskun kalplerimizi birleştirmiş, huzur dolu bir dinginlikle zifiri karanlığa bakarken, onunla sevişmekten başka hiçbir güdümün kalmamış olduğunu anladım.

Ercan Akbay-Kuraldışı Öyküler